మన దేశంలో విద్య ప్రతి ఒక్కరి హక్కు. విద్యా స్థితిని మెరుగుపరచడానికి ఎన్నో కమిషన్లు ఏర్పాటయ్యాయి. అయినా సెకండరీ, సీనియర్ సెకండరీ, కళాశాల విద్యలో లోపభూయిష్టమైన పరీక్షా విధానం, నాణ్యత లోపం వంటి సమస్యలు ఉన్నాయి. మొదట ప్రాథమిక విద్యకు, తర్వాత సెకండరీ విద్యకు ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి; మన రాజ్యాంగమూ ఈ రెండింటికీ ప్రాధాన్యం ఇచ్చింది. సమాజ ప్రగతి, సంక్షేమంతో పాటు భావితరాలకు ఉపయోగపడే విద్యా వ్యవస్థ కావాలి.
ప్రపంచవ్యాప్తంగా విద్యలో మార్పులు
ప్రపంచవ్యాప్తంగా విద్యా వ్యవస్థలో మార్పులను విశ్లేషించిన విద్యావేత్తలు ఈ లక్షణాలను చెప్పారు:
- మారుతున్న సాంకేతిక పరిజ్ఞానం, సమాచారం ప్రసార సాంకేతికతపై ప్రభావం చూపుతున్నాయి.
- స్వీయ అభ్యసనం, స్వీయ నిర్దేశిత అభ్యసనం, సహకార అభ్యసనానికి ప్రాధాన్యం.
- పాఠశాల, సంస్థల భవన సదుపాయాలు.
- వృత్తి వికాసానికి సంబంధించిన అంశాలు.
- డెలర్స్ కమిషన్ నివేదిక "లెర్నింగ్: ది ట్రెజర్ విదిన్" ప్రపంచవ్యాప్తంగా విద్యలో కొత్త పోకడలను తెలిపి, వివిధ ప్రమాణాలను రూపొందించింది. సంస్కృతికి, ప్రగతికి విద్య అవసరమని చెప్పింది.
- ఆరోగ్యకరమైన జాతి కోసం విద్య కావాలని మహాత్మా గాంధీ చెప్పారు. విద్య ద్వారా పిల్లవాడిలో శారీరక, మానసిక, ఆధ్యాత్మిక వికాసం సాధ్యం. ప్రపంచీకరణతో పాటు బోధనా, అభ్యసన విధానాలూ మారాలి.
- జాతీయ విద్యా విధానం 1986 (NPE) జాతీయ స్థాయిలో 10+2+3 విధానం రూపొందించింది: 10 ఏళ్ల సాధారణ విద్య, 2 ఏళ్ల సెకండరీ విద్య, 3 ఏళ్ల డిగ్రీ కోర్సు.
- మొదటి 10 ఏళ్లలో విద్యార్థికి భాషా ప్రావీణ్యం, గణితం, భూగోళం, రాజకీయ, ఆర్థిక అంశాల్లో పరిజ్ఞానం రావాలి. ఆ తర్వాతే యూనివర్సిటీ లేదా కళాశాల విద్య.
- ప్రస్తుత సవాలు: బోధన తరగతి గది నాలుగు గోడలకే పరిమితమైంది. ఉపాధ్యాయుడు సమాచారం ఇవ్వడం, పరీక్షలకు సిద్ధం చేయడం మాత్రమే చేస్తున్నాడు. విద్యార్థులు అభ్యసనంలో పాల్గొనడం లేదు, భవిష్యత్ ప్రణాళిక వేసుకోలేక అసంతృప్తికి లోనవుతున్నారు.
మాధ్యమిక, ఉన్నత విద్యలో సమస్యలు
| సమస్య | వివరణ |
|---|---|
| అశాంతి | కళాశాలల్లో, పాఠశాలల్లో వాతావరణ సమస్యలు, బంద్లు, నిరసనలు |
| సిలబస్, నిధులు | సిలబస్లో మార్పులు లేవు; దాదాపు 95% నిధులు ఉపాధ్యాయుల జీతభత్యాలు, ప్రయోగశాలలు, ఆటస్థలాలు, ఇతర సౌకర్యాలకే ఖర్చవుతున్నాయి |
| వృత్తి అవకాశాల లేమి | వృత్తి విద్యకు కావాల్సిన సామగ్రి, ఉపాధ్యాయులను ప్రభుత్వం సమకూర్చలేకపోయింది |
| పుస్తక జ్ఞానమే | సెకండరీ విద్య సిద్ధాంతపరంగా, పుస్తకాలకే పరిమితం; సామాజిక జీవితానికి ఉపయోగపడదు; ఉపాధి అవకాశాలు, స్వయం సమృద్ధి, దేశభక్తి పెంచేలా ఉండాలి |
| ఉత్పాదకత లేదు | పాశ్చాత్య దేశాల్లోలా దేశ వ్యవసాయ, పారిశ్రామిక రంగాల్లో ఉత్పాదకత పెంచడం లేదు |
| జాతీయ అభివృద్ధి లేదు | దేశ ఆర్థికాభివృద్ధికి, జాతి అభివృద్ధికి తోడ్పడటం లేదు; మానవ వనరుల శిక్షణ ఇవ్వడం లేదు; సహజ వనరులను సరిగా వాడుకుంటూ సాంకేతిక, పారిశ్రామిక అభివృద్ధికి తోడ్పడాలి |
| సమగ్రాభివృద్ధి లేదు | కౌమార దశలో వ్యక్తి సమగ్రాభివృద్ధికి తోడ్పడటం లేదు |
| శీల శిక్షణ లోపం | సహకారం, నిజాయితీ, ఉపాధ్యాయులు - పెద్దల పట్ల గౌరవం, జాతి, సంస్కృతి పట్ల సోదరభావం వంటి విలువల శిక్షణ తక్కువ |
| పాఠ్యప్రణాళిక | దాదాపు అంతటా ఒకేలా ఉంది; వ్యక్తిగత, సామాజిక అవసరాలను ప్రతిబింబించదు; ఆచరణాత్మక అనుభవాలు లేవు |
| బోధనా పద్ధతులు | ఉపాధ్యాయులు మూస పద్ధతులు వాడుతున్నారు; కొత్త కృత్యాధార పద్ధతులు వాడటం లేదు; ప్రయోగశాలలు, బోధనోపకరణాలు, గ్రంథాలయం సరిపోవు |
| పాఠ్యపుస్తకాలు | తరచూ మారుతాయి; ధరలు ఎక్కువ; అందరికీ అందుబాటులో ఉండవు |
| ఆర్థిక లోటు | చాలా బడులకు సరైన ఆర్థిక సదుపాయాలు లేవు; ప్రభుత్వ బడులు తక్కువ; ప్రైవేటు బడుల్లోనూ నిధుల కొరత |
- స్వాతంత్ర్యానికి ముందు సెకండరీ విద్య కేవలం ఉపాధి అవకాశాలు కల్పించడానికే ఉపయోగపడింది. స్వాతంత్ర్యానికి ముందూ తర్వాతా ఎన్నో కమిషన్లు, కమిటీలు వచ్చినా సెకండరీ విద్యాసంస్థలు ఆ లక్ష్యాలు సాధించలేకపోయాయి.
- ముదలియార్ కమిషన్ (1952-53), కొఠారీ కమిషన్ (1964-66) సెకండరీ విద్య ఉత్పాదకత పెంచాలని కోరాయి. కానీ ఆ లక్ష్యం నెరవేరలేదు. పని అనుభవం కోసం తెచ్చిన పథకం ఫలితాలు ఇవ్వలేదు; 10+2 స్థాయిలో వృత్తి అవకాశాలు పెరగలేదు.
- ఈ రెండు కమిషన్లు సెకండరీ పాఠ్యప్రణాళికను మార్చి అందరికీ ఉపయోగపడేలా చేయాలని సూచించాయి; ఫలితాలు అనుకున్నంతగా రాలేదు.
- సెకండరీ పాఠ్యప్రణాళిక విద్యా సంబంధిత అంశాలకే ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఇస్తుంది; వృత్తి సంబంధిత అంశాలకు +2 తర్వాత, యూనివర్సిటీ స్థాయిలో మాత్రమే ప్రాధాన్యం.
- విద్యార్థుల్లో దేశభక్తి, అంకితభావం, ప్రజాస్వామ్య లక్షణాలు, పౌరసత్వ లక్షణాలు పెంచాలి. ప్రస్తుత విధానం సామాజిక సామర్థ్యాలను పెంచడం లేదు; విద్యలో సామాజిక అంశాన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తే సామాజిక వికాసం జరగదు.
- విద్య, సంస్కృతి ఒకే భావం కాదు; సంస్కృతి విద్య కంటే విస్తృతమైనది. సెకండరీ విద్యలో సంప్రదాయ ఆచారాలు, నూతన సంస్కృతులు కలవాలి.
- నేటి విద్యార్థులే రేపటి నాయకులు కాబట్టి సెకండరీ దశలో సహపాఠ్య కార్యక్రమాల ద్వారా నాయకత్వ శిక్షణ ఇవ్వాలి.
పరీక్షలు, ఉపాధ్యాయులు, పరిపాలన
- సరైన పరీక్షా విధానాలతో విద్యా వ్యవస్థను మరింత శాస్త్రీయంగా, విశ్వసనీయంగా మార్చవచ్చు. వ్యాసరూప పరీక్షలతో పాటు ఇతర పద్ధతులూ పరిశోధనాత్మకంగా వాడాలి.
- రాధాకృష్ణన్ కమిషన్, హర్టాగ్, ముదలియార్, కొఠారీ కమిషన్లు పరీక్షా విధానాలను పరిశీలించి ఇచ్చిన సూచనలు:
- బాహ్య పరీక్షతో పాటు అంతర్గత మూల్యాంకనం ఉండాలి; ఉపాధ్యాయులు ఏడాది పొడవునా పరీక్షించాలి, రెండు వారాలకు ఒకసారి కూడా పరీక్ష జరపవచ్చు.
- శాతాలకు బదులు గ్రేడు విధానం వాడాలి.
- ప్రశ్నపత్రంలో వ్యాసరూప ప్రశ్నలతో పాటు మొత్తం మార్కుల్లో 30% ఆబ్జెక్టివ్ ప్రశ్నలు ఉండాలి.
- ఉపాధ్యాయ శిక్షణ కార్యక్రమాలు సరిపోవు. బోధన ఒక క్లిష్టమైన పని, ఒక కళ; డిగ్రీ ఉన్నంత మాత్రాన మంచి ఉపాధ్యాయుడు కాలేడు. అంకితభావం ఉన్నవారు తక్కువ; చాలా మంది సెకండరీ ఉపాధ్యాయులకు శిక్షణ లేదు.
- వృత్తి వికాసానికి వృత్త్యంతర శిక్షణ అవసరం: వేసవి సెలవుల్లో పునశ్చరణ కోర్సులు, వృత్త్యంతర కోర్సులు, కార్యశాలలు, సెమినార్లు, సదస్సులు.
- పరిపాలన బలహీనం: కేంద్రం, రాష్ట్రం, జిల్లా స్థాయిల్లో జరుగుతుంది. సెకండరీ విద్యను రాష్ట్రాలు నడుపుతున్నా దేశమంతటికీ ఒకే విధానాన్ని కేంద్రం రూపొందిస్తుంది; అమలు రాష్ట్ర విద్యా శాఖ చేతిలో ఉంటుంది.
- రాష్ట్ర బోర్డు: పాఠ్యప్రణాళిక, పుస్తకాలు, పరీక్షా విధానం. విద్యా శాఖ: సాధారణ విధానాలు, నిధుల కేటాయింపు, ఉపాధ్యాయులకు వృత్తి శిక్షణ. ఈ ద్వంద్వ నియంత్రణ, అధికారుల మధ్య సహకార లోపం వల్ల సెకండరీ విద్యా లక్ష్యాలు నెరవేరడం లేదు.
- రాజకీయ పార్టీలు విద్యార్థులను వర్గాలుగా చీల్చడం వల్ల విద్యేతర కార్యక్రమాలు పెరిగి, బడుల్లో విద్యా వాతావరణం దెబ్బతింటోంది.
- సెకండరీ విద్య విద్యార్థి సామర్థ్యాలు, వైఖరులు, ఆసక్తుల ఆధారంగా ఉండాలి; కౌమార పిల్లల ఆకాంక్షలు తీర్చేలా పాఠ్యప్రణాళికలో వైవిధ్యం ఉండాలి.
- స్వాతంత్ర్యం తర్వాత సెకండరీ విద్య బాగా విస్తరించింది; ఇది విద్యార్థుల కనీస అభ్యసన స్థాయిలు పెంచుతుంది. అయినా 14-18 ఏళ్ల పిల్లలకు సెకండరీ విద్యా అవకాశాలు ఇంకా పెరగాలి. ప్రాథమిక విద్య పూర్తి చేసినవారికి సౌకర్యాల కొరతతో ప్రవేశాలు దొరకడం లేదు; ఎలాంటి ఎంపిక ప్రవేశ ప్రక్రియ లేకుండా అందరికీ ప్రవేశం ఇవ్వాలి.
- సెకండరీ విద్య ఇంకా జాతీయం కాలేదు; బడుల ప్రమాణాలు వేర్వేరుగా ఉన్నాయి; గుర్తింపు లేని బడులు, నిధుల కొరత, ఫర్నిచర్ కొరత, నమోదు సమస్యలు నాణ్యతను తగ్గిస్తున్నాయి.
పరీక్ష కోణం: 10+2+3 = NPE 1986 (10 సాధారణ + 2 సెకండరీ + 3 డిగ్రీ). ముదలియార్ కమిషన్ 1952-53, కొఠారీ కమిషన్ 1964-66. పరీక్షా సంస్కరణలు: అంతర్గత మూల్యాంకనం, గ్రేడులు, 30% ఆబ్జెక్టివ్ ప్రశ్నలు. రాష్ట్ర బోర్డు + విద్యా శాఖ = ద్వంద్వ నియంత్రణ. నిధుల్లో దాదాపు 95% జీతభత్యాలు, సౌకర్యాలకే.
మెమొరీ కోడ్: "ము-కొ = 52-64" - ముదలియార్ 1952-53, కొఠారీ 1964-66. పరీక్షా సంస్కరణలు "అం-గ్రే-30" - అంతర్గత మూల్యాంకనం, గ్రేడులు, 30% ఆబ్జెక్టివ్.